Nieuws

Het nieuwe geopolitieke denken van Trump en Poetin vertoont opvallende overeenkomsten. Beide hebben een afkeer van multilateralisme, smullen van autoritair leiderschap, mengen zich actief in buitenlandse verkiezingen om hun invloed uit te breiden en geven de voorkeur aan rijke vrienden en oligarchen boven gewone burgers. Het gevaar is dat dit Trumptinisme steeds meer aanhangers krijgt in andere landen, waar de gewone man als eerste de dupe van wordt.

In de jaren dertig vluchtten prominente denkers van de Frankfurter Schule uit nazi-Duitsland naar de Verenigde Staten. Ze vonden daar, net als Hannah Arendt of Albert Einstein, onderdak om hun ideeën verder te ontwikkelen, weg van een onderdrukkend regime. Vandaag zien we een omgekeerde beweging’, schrijven Wouter Beke en Liesbet Sommen. ‘Terwijl de Trump-administratie de onderzoeksbudgetten in de VS drastisch vermindert, de wetenschappelijke vrijheid inperkt en het maatschappelijk debat dagelijks vergiftigt, ontstaat de mogelijkheid dat Amerikaanse onderzoekers op zoek gaan naar een nieuw toevluchtsoord. Dit biedt Europa een unieke kans om zich te profileren als de vrijhaven voor internationaal talent.

Al jaren gaat migratie over de tongen als een van de meest gevoelige thema’s, van de toog in het gemiddelde Vlaamse dorpscafé tot in de hoogste politieke regionen. Verschillende nationale regeringen vielen over het thema en verkiezingen werden erdoor gewonnen of verloren. Het antwoord tot een gecontroleerde migratie ligt echter grotendeels Europees. Deze week lanceert de Europese Commissie dan ook haar langverwachte herziening van de Terugkeerrichtlijn als laatste puzzelstukje.

De Europese industrie staat onder druk. Torenhoge energieprijzen, ambitieuze, maar complexe regelgeving en een felle internationale concurrentiestrijd maken het voor onze bedrijven steeds moeilijker om in Europa te investeren en te innoveren. Het risico? Dat bedrijven hun productie verplaatsen naar landen met minder strenge regels, met alle gevolgen van dien voor onze jobs, onze welvaart én voor het klimaat.

Zondag trekken de Duitsers vervroegd naar de stembus. Terwijl de speech van JD Vance in München nog nazindert, richten we onze blik beter op Berlijn. Deze verkiezingen zijn namelijk niet alleen bepalend voor de toekomst van Duitsland, maar ook voor de toekomst van heel Europa.

De nieuwe Europese Commissaris voor Landbouw Christophe Hansen stelt vandaag zijn langverwachte visie op de Europese landbouw en voeding voor. Wouter Beke (cd&v), lid van de landbouwcommissie in het Europees parlement, reageert dubbel: “Dit plan raakt heel veel juiste snaren, maar vergeet te spreken over de vergunningsknoop door Europese milieuwetgeving.”

Een jaar na het overlijden van oppositieleider Aleksej Navalny is in Rusland nog quasi niks veranderd. Meer dan ooit speelt de autocraat Poetin de kaart van repressie, in binnen- én buitenland. In donkere tijden is het aan Europa om het licht bieden en deze cyclus van angst te doorbreken.

In geen enkele Europese lidstaat heeft de agrovoedingssector de voorbije twee jaar minder staatssteun gekregen dan in België. “Die versoepeling moet snel op de schop, omdat ze oneerlijke subsidieconcurrentie tussen lidstaten in de hand werkt”, zegt Wouter Beke (CD&V).

De krant De Tijd publiceerde gisteren een gemeenterapport. Op basis van 20 criteria werd onderzocht welke steden en gemeenten erop vooruit of achteruit zijn gegaan. Leopoldsburg staat op de 15^e plaats in Vlaanderen van steden en gemeenten die erop vooruit zijn gegaan. Een mooi bestuursrapport voor onze gemeente!

In 1949 werd de NAVO opgericht door 12 landen als een antwoord op de groeiende communistische dreiging onder leiding van Rusland.   De eerste NAVO Secretaris-Generaal Lord Hastings Lionel Ismay vatte het destijds zo samen: "The NATO was created to keep the Soviet Union out, the Americans in and the Germans Down."