Wouter Beke (CD&V), sinds deze week vader van een staatshervorming en dochter Nette

15-10-2011

Het werd uiteindelijk nog een nek-aan-nekrace, maar zondagnacht klopte Nette Beke (9 maanden in wording) nipt de zesde staatshervorming (16 maanden onderweg). CD&V-voorzitter Wouter Beke gaat er een beetje van stralen. 'Voor mij is mijn dochter toch het mooiste. Al heb ik er minder werk mee gehad dan met de staatshervorming.' LiesbethVanImpe en WimWinckelmans

“Ik blijf erbij dat N-VA beter naar de onderhandelingstafel gekomen was, maar ik kan hen ook niet dwingen”

Na bijna 500 dagen onderhandelen zou je bijna vergeten dat de heren en dames politici nog een leven naast de vergadertafel hebben. Neem nu de donker verkleurde wijsvinger van Wouter Beke. Spontane associatie: met de deuren slaan tijdens onderhandelingen is blijkbaar niet zonder risico. Een oorlogswonde, zeg maar.

Niets is minder waar. De deur in kwestie was de voordeur in Leopoldsburg, zondag midden in de nacht. En de reden was geen verkeerd gezette komma in een wettekst, maar de lichte paniek die er nu eenmaal bij hoort als je vrouw onverwacht drie weken te vroeg gaat bevallen. Al heeft hij met Mine (5) en Warre (7) al twee kinderen, de komst van de derde, Nette, bleef blijkbaar spannend. 'Ik heb mijn vrouw afgezet in de kraamkliniek en ben zelf nog even naar de spoed gemoeten', zegt Beke. Een beetje verontschuldigend, alsof net hem nu zoiets stoms moest overkomen.

Het is nochtans alweer een tijdje geleden dat hij vergeleken werd met Marcske van De Kampioenen. De voorzitter is gegroeid de voorbije maanden. Niet langer de stille bewaker van de kippenren CD&V met zijn twee kemphaantjes Kris Peeters en Yves Leterme. Zolang de onderhandelingen duren, loopt Beke zelf in de spits. En dat lijkt hem wel te bevallen. Of hij zelf ook vindt dat hij behoorlijk wat plaatsen in de pikorde van de Wetstraat omhooggeschoten is? Hij denkt een tijd na, zoals wel vaker tijdens het interview. 'Ik ben daar eigenlijk niet zo mee bezig. Maar ik denk wel dat mijn legitimiteit in de partij gegroeid is.'

Zou het dit dan toch allemaal waard zijn? Vijfhonderd dagen onderhandelen, de stress, de spelletjes, de frustraties, de kleine schermutselingen en de grote veldslagen? 'Een communautair akkoord en de splitsing van BHV maken het de moeite wel waard, ja.' En alsof hij Bart De Wever echt jaloers wil maken: 'Maar makkelijk is het niet geweest. Elio Di Rupo is acht kilo afgevallen, ik zeven. Dan weet je het wel.' (lacht)

Eind juli nam u de gigantische gok om zonder N-VA te onderhandelen. Tevreden over hoe het uitgedraaid is?

'Ik had het liever anders zien lopen. Ik blijf erbij dat N-VA beter naar de onderhandelingstafel gekomen was, maar ik kan hen ook niet dwingen. Als grootste partij, met zo'n mandaat van de kiezer, kan je het volgens mij niet maken om niet meer te onderhandelen. Maar goed, zij zetten op een forse manier een streep onder de gesprekken. Zo maak je ook geen staatshervorming. Verder onderhandelen was voor mijn partij een gok, maar we hebben nu wel een akkoord.'

Zou het met N-VA een beter akkoord geweest zijn?

'Op een aantal thema's, zoals de regionalisering van de brandweer, stond ik alleen. Met N-VA erbij hadden we op die punten misschien wat meer binnengehaald. Maar het blijft koffiedik kijken. Dit akkoord is het logische gevolg van alle nota's die het voorbije jaar geschreven zijn. Leg ze gerust naast elkaar, dat is geen wereld van verschil.'

N-VA hoopte dat u en Open VLD ook zouden opstappen om de onderhandelingen dan op een radicaal andere basis te laten herbeginnen. Kon dat lukken?

(ferm) 'Nee. Via de achterdeur zouden net dezelfde problemen en thema's terug binnengeslopen zijn, te beginnen met Brussel. Charles Michel (MR) geeft toe dat hij over artikel 35 (confederalisme, nvdr.) wil spreken, maar pas na de uitbreiding van Brussel. (sarcastisch) Misschien is dat beloofd in Bruneau (het Brusselse sterrenrestaurant waar De Wever in het geheim met de MR had afgesproken, nvdr.), maar daar weet ik toch niets van.'

Deze onderhandelingen hebben u wel mee op de kaart gezet.

'Dat was geenszins mijn ambitie toen ik op 21 juli besliste om zonder N-VA verder te onderhandelen.'

Maar het wil wel eens gebeuren met iemand die een dergelijk risico neemt.

(lachje) 'Het is er wel een bijkomend gevolg van geweest. Ik wilde vooral uit de impasse geraken. N-VA wilde niet meer, maar had ook geen alternatief. En vergeet ook niet dat wij voortdurend het verwijt kregen dat we de regering van lopende zaken eeuwig wilden laten duren, om onze ministers een chauffeur te kunnen garanderen. (schamper) Ik denk intussen dat gebleken is hoe fout dat was.'

U dook op in een strip in Humo. Het bewijs dat u het gemaakt hebt?

'Ik had nooit gedacht dat dit nog eens zou gebeuren. (lacht) Het zal wel aan mij liggen, maar ik snap de grappen niet altijd.'

Schuilt er eigenlijk een stemmenkanon in u?

(stilte) 'Ik heb daar niet de aanleg en niet de ambitie voor. Achthonderdduizend stemmen halen, dat is razend gevaarlijk. (lachje) Ik vind het trouwens een pluspunt dat de Senaat hervormd wordt, want dat was een soort Vlaamse opiniepeiling geworden. Die pop poll heeft de voorbije jaren soms het debat versmoord. Natuurlijk wil ik dat mijn partij zoveel mogelijk stemmen haalt, maar dan toch wel op basis van het programma. Een partij die achter elke stem aanholt, van waar ze ook komt, verliest zichzelf.'

Bent u bezig met uw imago?

'Ik stel me daar niet zo veel vragen bij, ik heb er ook de tijd niet voor. Wat me wel bezighoudt, is waar ik de grens trek met mijn gezin. Het is niet moeilijk om daar heel ver in te gaan. Maar ik wilde toch niet dat de zwangerschap van mijn vrouw uitgebreid in alle boekskes zou staan. Ik ga de kinderkamer niet laten fotograferen. Maar ik ga ook niet verbergen dat ik vader geworden ben of dat ik kinderen heb. Ik ben daar namelijk nogal fier op.'

Snappen uw kinderen waarmee u bezig bent?

'Niet echt. Warre kijkt wel naar het kinderjournaal op Karrewiet, hij weet het wel als er ruzie geweest is en hij kent de hoofdrolspelers, maar meer ook niet. Maar hij praat wel mee zoals de grote.' (lacht)

Kunt u de onderhandelingen in het weekend loslaten?

'Het weegt meer dan mijn kroost zou willen. De rit naar huis is goed om je hoofd leeg te maken, maar je komt wel thuis als iedereen slaapt en je bent alweer weg als iedereen opstaat. En zelfs als je thuis bent, dan blijf je toch bezig met telefoneren, voorbereiden, studeren. Aan de ene kant ben je wel blij dat je naar huis kan, dat je even weg bent uit de biotoop van de Wetstraat. Maar terwijl je met de kinderen bezig bent, maalt je hoofd maar door en merk je dat je tijdens het eten de helft van de conversatie gemist hebt omdat je aan het sms'en was.'

U hebt dit akkoord millimeter per millimeter bevochten. Zou het niet logisch zijn dat u in de regering stapt?

'Het is zeker niet mijn keuze.'

En als de plicht roept?

(stilte) 'Geen commentaar.'

Intussen verwijt N-VA u wel dat u een regering zonder Vlaamse meerderheid vormt. Herman Van Rompuy noemde dat ooit staatsgevaarlijk.

'Ten eerste: het belangrijkste signaal van de Vlaamse kiezer was dat de communautaire knoop ontward moest worden. Dat doen we wél met een Vlaamse meerderheid. Twee: we zullen moeilijke beslissingen moeten nemen en daarbij sluit het programma van Groen! minder goed aan. Drie: als Bart De Wever de grootste pleitbezorger van de groenen wordt, dan vind ik dat toch een beetje doorzichtig.'

Maar u blijft wel zitten met een klassieke tripartite, waarvan we weten dat de tegenstellingen er al van in het begin zitten ingebakken?

'Denk je dat een coalitie met PS en N-VA die tegenstellingen niet zou gekend hebben?'

Is deze staatshervorming nu eigenlijk een copernicaanse omwenteling?

'Er zitten zeker aanzetten in, door de massieve bevoegdheidsoverdrachten en de fiscale autonomie. De combinatie van het arbeidsmarktbeleid met Vlaamse hefbomen in de fiscaliteit is van groot belang.'

N-VA noemt het een gemiste kans.

'Het is vooral een gemiste kans van N-VA dat ze niet aan de tafel gekomen zijn. N-VA geeft nu trouwens kritiek op dingen waar ze het zelf mee eens waren.'

Klopt de kritiek dat Vlaanderen zal verarmen?

'Absoluut niet. De enige regio die er op vooruit gaat, is Vlaanderen. Het is wel zo dat een deel van de onzekerheid naar de regio's doorgeschoven wordt, maar dat is een logisch gevolg van meer autonomie. Wie zeker wil zijn van zijn inkomsten, moet dotaties vragen, maar daar wilden we nu net van af. En of alle voorspellingen tot 2030 zullen uitkomen? Dat kan niemand zeggen. Er kan zoveel gebeuren, ook dingen waar we weinig vat op hebben zoals de bankencrisis.'

U bent er wel in geslaagd om de Vlaamse regering bijeen te houden. Het resultaat van al die telefoontjes naar Kris Peeters?

'Het is geen groot geheim dat ik persoonlijk en politiek goed met Kris overeenkom. Het is niet zo dat ik zijn fiat moest vragen, maar de stabiliteit van de Vlaamse regering stond wel voorop, tot ergernis van sommigen. Ik heb in de kranten gelezen dat ik op 21 juli de Vlaamse regering opgeblazen zou hebben. Dat klopte dus niet. De Vlaamse regering heeft al een paar moeilijke momenten gekend, maar bewijst nu toch dat ze ook in staat is als ploeg te werken.'

Inge Vervotte, Yves Leterme en Frank Vandenbroucke houden de politiek intussen voor bekeken. Kunt u dat begrijpen?

'Die mensen zijn allemaal doeners, ze willen iets bereiken en niet alleen mooie speeches geven. Dan vreet zo'n politieke impasse aan je. Ik kan me voorstellen dat je dan iets anders gaat doen.'

Tot slot: zal Elio Di Rupo een goede premier zijn?

'Als we nu ook een goed regeerakkoord maken en als hij dat loyaal uitvoert, ja.'

En zou u een goed minister zijn?

(lacht) 'Ik hoop vooral een goede partijvoorzitter te zijn.'

© 2011 Corelio, Het Nieuwsblad

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.