Waar een wij is, is een weg

vrijdag 30 oktober

 

 

Dames en heren,

 

De legende wil dat president Roosevelt ooit neergeschoten werd vlak voor hij een speech moest geven. Maar hij werd gered door de uitgeschreven tekst in zijn jas.

Die was zo dik dat de kogel er niet doorheen ging.

 

Wel, beste vrienden, zo’n speech, dat ga ik u vandaag niet aandoen.

Straks staat er een bierdegustatie op het programma, en verse frietjes, dus ik weet waar de prioriteiten liggen.

Maar laat me toch eerst deze boodschap vertellen.

Want ze is belangrijk voor de toekomst van onze partij.

 

Na de septemberverklaring van de Vlaamse regering en de state of the union van de federale regering maken we nu de stand op van de partij en onze plannen voor de komende periode.

 

Let wel,

ik wil het vandaag niet hebben over alles wat Kris, Hilde, Marianne, Koen, Jo, Pieter, Joke of Bianca het komende jaar zullen doen. Ik zal het hebben over u, over ons allemaal : de partij.

 

Een partij die meer is dan de waan van de dag. We moeten een visie hebben op de toekomst en oplossingen bieden voor problemen.

Dat deden we gisteren, dat doen we vandaag en dat zullen we morgen doen.

 

Voelt u  dat u soms geen vat meer hebt op wat er rondom u gebeurt ?

Of bent u diegene die elke verandering toejuicht?

U ziet het, u voelt het, we leven in een wereld in volle verandering : globalisering, crisissen, dieselgate om er maar een paar te noemen.

 

 

Dat zag ik ook deze zaterdag, toen ik met mijn dochter in de boekhandel stond.

Aan de ene kant een hele collectie van retro Tiny-boeken.

Aan de andere kant dikke boeken vol met woorden als versnellen, disruptie, transitie, burnout, honger, vluchtelingen en zelfs gewoon het woord HELP in hoofdletters op een kaft !

 

Extremen krijgen vandaag veel bijval. Overal waar we kijken.

Of het nu gaat om de vluchtelingencrisis, de taxshift of een naaldbos in Limburg.

Maar daar waar de extremen elkaar opjagen, daar waar links en rechts opnieuw meer radicaliseren, daar komt er plaats vrij in het centrum, in het hart, de kern, het moedige midden. 

 

Moedig ja, omdat het moed vraagt een boodschap te brengen die een evenwicht inhoudt én iedereen vooruit wil laten gaan.

Gaan voor economische groei èn sociale vooruitgang is dubbel zo ambitieus als wanneer je alleen wil inzetten op die economische groei en iedereen hierin aan zijn lot overlaat.

Hetzelfde geldt voor zij die alleen gaan voor sociale vooruitgang en niet beseffen dat een taart eerst gebakken moet worden voordat hij aangesneden en verdeeld kan worden.

 

Joke, het vraagt moed om te gaan voor jobs én natuur en niet alleen voor de job van de boswachter.

 

Moed zie ik ook bij onze lokale burgemeesters, om te gaan voor een menselijke opvang van oorlogsvluchtelingen én een antwoord te bieden op de bezorgdheden van onze inwoners.

Moed om naar oplossingen te zoeken die humaan en rechtvaardig zijn : streng aanpakken waar nodig en durven zeggen dat nationale grenzen afsluiten geen oplossing is maar dat we moeten streven naar Europese integratie om samen de problemen aan te pakken.

 

Over dat laatste kan ik intussen vanop de eerste rij getuigen. 

Deze week is er in mijn gemeente een noodasielcentrum opengegaan.  Woensdagavond had ik de buurt uitgenodigd voor een bezoek aan het centrum.  Een vrouw fluisterde me toe: ik ben bang voor wat dit gaat geven.  Zal ik ‘s avonds nog kunnen buitenkomen?  Zal het niet voor te veel overlast zorgen?

Ik heb haar geantwoord: ik begrijp dat u bang bent.  

Dat is ook perfect normaal.  Dit is allemaal nieuw en onbekend.

 

Ik kan ook niet zeggen dat ik me geen vragen stel, dat ik me geen zorgen maak.

Maar ons laten leiden door die angst, mensen opjagen, is niet de oplossing.

 

Ik wil die mensen zien zoals u en ik, mensen die de gruwel van de oorlog ontvluchten en een klein beetje veiligheid willen en perspectief op een beter leven.

En ja, samenleven gaat gepaard met uitdagingen. Maar die pakken we samen aan.

Want waar een WIJ is, is een weg.

 

En hiermee kent u onze visie,

onze baseline.

 

Waar een wij is, is een weg.

 

Samen met de ander,

niet tegen de ander,

niet tegen elkaar.

Want waar mensen tegen elkaar opgezet worden, is er geen weg. Laat staan een uitweg.

 

Waar een wij is, is een weg.

Achter die eenvoudige baseline, zitten een visie en een plan.  En die visie is simpel samen te vatten.

Wij willen mensen opnieuw perspectief geven. Als christendemocraten geloven we niet dat dit perspectief gegeven kan worden door mensen enkel te laten terugplooien op zichzelf. 

Individuele vrijheid mag nooit verengd worden tot ‘mensen aan hun lot overlaten’.

En onze visie is ook niet die van gesloten gemeenschappen of een Stasi-staat die elke persoonlijke ontplooiing van mensen belemmert. 

 

Wat is onze visie dan wel?

·      

Bij ons gaat het om de vrijheid om verantwoordelijkheid op te pakken.

·      

Om de beste opleiding te kunnen hebben die het meest past bij uw persoonlijke talenten – zoals de ambitie is van de onderwijshervorming die Hilde op poten zet. En ze doet dat in overleg met het onderwijsveld, met ouders én met iedereen die wil meedenken.

·      

Het gaat om de zekerheid om bij tegenslag te kunnen terugvallen op een sociale bescherming of bij ouderdom waardoor je volwaardig blijft meetellen in onze samenleving.  En het potentieel in die samenleving aanspreken om daar allemaal aan mee te werken.  Of de vermaatschappelijking van de zorg zoals Jo dat heel sexy noemt.

·      

Meer mensen langer aan het werk, om op die manier de stijgende sociale uitgaven te kunnen betalen.  Maar werk moet ook werkbaar zijn. Vandaag zet Kris de mens voorop. Mensen zijn het doel, niet het middel tot een ander doel.  Dus als we mensen vragen om langer te werken, moet dat ook doenbaar zijn.

 

 

Een samenleving bestaat pas wanneer mensen rechten krijgen maar ook plichten hebben. 

Waar mensen via normen en wetten bindende afspraken maken, maar waar ook een justitie staat die ingrijpt wanneer die normen en wetten worden overtreden. Een samenleving waar rechtvaardigheid versterkt wordt. 

Daarom is die justitiehervorming waar Koen aan timmert ook zo belangrijk. 

 

Talenten en kansen kan je vermenigvuldigen door ze te delen.  Een samenleving is geen ieder voor zich of de wet van de sterkste. 

Wat niet goed is voor de korf, is niet goed voor de bijen zei Marcus Aurelius al 1800 jaar geleden. Samenleven doe je niet alleen.  Een samenleving bestaat er maar wanneer er betrokkenheid is van iedereen.

 

En dan krijg je dus een betrokken samenleving.  Dat is dus ons Wij.

Het is meer dan een optelsom van individuen. Want dat is ons te schraal. 

Geen staat die rechten individualiseert en plichten collectiviseert. 

Het is een wij die perspectief biedt door te bouwen aan een betrokken samenleving waar iedereen zijn plaats heeft maar waar ook iedereen zijn inspanning voor moet doet.  Alles begint bij het ik, maar mensen zijn en blijven ook gemeenschapswezens.

De paradox is dat we het Wij moeten versterken opdat elkeen afzonderlijk zich ten volle zou kunnen ontplooien.

 

Met deze Wij willen we een perspectief geven.  Een weg tonen.

 

En daarvoor hebben wij een plan.

·      

Steve Jobs zei ooit: mijn businessplan is gebaseerd op de Beatles.
Vier gasten die elkaar in evenwicht houden, elkaars trekjes compenseren.
En het  geheel was beter dan de som der delen.
Ik hou een gelijkaardige filosofie in gedachten als ik denk aan onze ploeg. Aan onze ministers, onze fracties, onze burgemeesters, aan al die medewerkers die ik hier vandaag zie.
Ik denk aan het team dat onze partij sterk maakt.

·      

De eerste afspraak van dat plan, ligt lokaal. We starten de vernieuwingen van onze afdelingsbesturen.  Deze vernieuwing is van groot belang.  Het zijn immers deze afdelingsbesturen die de verkiezingen van 2018 en 2019 zullen voorbereiden en ondersteunen.  Sterke afdelingsvoorzitters, sterke lokale trekkers en een sterk team van militanten zijn daarvoor cruciaal.  Tegen januari 2016 moet deze operatie rond zijn.
We lanceren hiervoor de Wij-momenten in November om al onze afdelingen hiervoor warm te maken.

·      

We starten met de Herman Van Rompuylezing.  Op 8 december geven we hiervoor de aftrap.  Niemand minder dan Jeremy Rifkin zal komen spreken over zijn visie op de transformatie van economie en samenleving.

 

·      

En hou u vast, want CD&V gaat de muzikale toer op.
6 maart volgend jaar geven we een concert, een ideologisch concert.
Waar een wij is, is een weg naar ideeën, klanken en geluiden.

 

·      

And one more thing.  We starten ook de werkzaamheden op voor een nieuw groot congres in het laatste weekend van November volgend jaar.

 

U ziet, dames en heren, wij hebben een visie en een plan.

 

En intussen geven we daar ook in concrete beleidsdaden gestalte aan. 

Wij zijn niet diegenen die staan te roepen aan de kant.  Dat zou te gemakkelijk zijn. 

Onze ministers, parlementsleden, burgemeesters trekken intussen elke dag aan de kar om die betrokken samenleving gestalte te geven en zo de mensen perspectief te bieden.

 

 

Waar een wij is, is een weg. Zo zullen wij onze initiatieven voorbereiden en signeren. Niet alleen aan onze bureaus, maar ook buiten op straat. En dat zullen we nu ook letterlijk doen.

Volg Wouter

Facebook   Twitter LinkedIn Logo Youtube

Twitter