Toespraak Nieuwjaarsreceptie – Gent, 24 januari 2015

zaterdag 24 januari

Beste vrienden, beste vriendinnen,

 

Deze mooie locatie is de Eskimofabriek. Er schuilt symboliek in de keuze voor deze locatie. Waaraan denken we bij Eskimo’s? Aan het Hoge Noorden, aan koude, aan sneeuw. En toch. Toch is het hier vandaag aangenaam warm, want wij zijn hier allemaal samen. Laat dat duidelijk zijn: waar het kil dreigt te worden, zorgt CD&V voor warmte! Waar polarisatie heerst, zorgen wij voor samenhang. Waar de wet van de sterkste dreigt, zorgen wij ervoor dat iedereen meetelt.

 

Vrienden, 

Hier in Gent kunnen we alvast op een warm onthaal rekenen. In deze  stad heeft onze partij het niet altijd makkelijk gehad. Toch staat hier nu een gemotiveerde ploeg jong talent klaar. Met voorzitster en kersvers parlementslid Sarah Claerhout zetten we de partij hier opnieuw op de kaart.

Sarah kan rekenen op de ervaring van Veli Yüksel. Veli werd geboren in het Turkse Emirdag. Verhuisde naar België toen hij twee was. Veli is een actieve moslim. Maar bovenal is Veli een Gentenaar. Hij vertegenwoordigt het volk in het parlement. Hij koos, zoals Nahima in Antwerpen, voor CD&V omdat hij achter onze waarden staat. Achter solidariteit en verbondenheid. Verantwoordelijkheid en verdraagzaamheid. Achter een samenleving waarin iedereen de kans krijgt zichzelf te kunnen zijn. Veli is iemand van ons, en zal altijd van ons zijn. Sarah, Veli, bedankt voor jullie gastvrijheid vanavond. 

De warmte en hartelijkheid die we vanavond voelen, staat in schril contrast met de kilte van de voorbije weken. Ik denk terug aan de beelden in Parijs, waar extremisten dood en terreur zaaiden. Ze stelden de basiswaarden  van onze samenleving in vraag. Onze fundamentele vrijheden en rechten. Ze wilden provoceren. Polariseren. De moslimgemeenschap opzetten tegen de anderen. Ze waren bereid te sterven als zelfverklaarde martelaar. Zo wilden ze geschiedenis schrijven. En dat is hen helaas gelukt. 

Toch zijn het niet de extremisten die het langst herinnerd zullen worden. Maar wel Ahmed Merabet. Een politieagent van 42 jaar oud. Een moslim. Hij werd neergeschoten terwijl hij de mensen die bij hem waren in veiligheid wou brengen. .Of Lassana Bathily, de van Mali afkomstige bediende die Joodse klanten redde in een supermarkt. Ook hij was een moslim. Ahmed en Lassana zijn gezichten van onze nieuwe samenleving.

*** 

Winston Churchill zei ooit: ‘Een politicus denkt aan de volgende verkiezing, een staatsman aan de toekomst.’ Wel, wij hebben in onze partij heel wat staatsmannen gekend, die telkens de toekomst hebben voorbereid. Leo Tindemans. Jean-Luc Dehaene. Wilfried Martens. We moesten van hen afscheid nemen. Net als van Jos Chabert en Paul Tant. Toch blijven ze in ons collectieve geheugen gegrift.

Zij werden met heel wat uitdagingen geconfronteerd. Zij kenden crisissen zoals wij ze vandaag ook kennen. De oliecrisis, de pijnlijke jaren tachtig, communautaire blokkeringen, de moeizame toetreding tot de euro...  Maar ze durfden die uitdagingen vast te pakken. Ze droegen een visie uit, gebaseerd op de waarden die ons vandaag ook drijven. Ze boden hoop en perspectief en een toekomst.

Vandaag staan we er beter voor dan toen. We leven in één van de meest welvarende regio’s, met een sterke gezondheidszorg en een uitstekend onderwijs. Er zijn 800.000 jobs bijgekomen sinds de jaren ‘70. We zijn 2,5 keer rijker geworden. We vinden het normaal dat onze kinderen hun eigen laptop hebben, terwijl veel gezinnen vroeger niet eens één televisie hadden. We vinden het normaal dat we niet zomaar in de armoede belanden als we ziek zijn. We beschikken over een eigen auto, terwijl dat er vroeger één was in een hele straat. We vinden het normaal dat er vandaag plaats is voor allerlei soorten gezinsvormen. Toen hadden we één schoonmoeder, nu soms twee.  En Charles Michel zelfs vier!

Maar ook vandaag staan wij voor uitdagingen. En ook wij gaan ze niet uit de weg. Onze grootste uitdaging hebben we aangekaart tijdens de campagne. Tijdens de onderhandelingen. En vandaag doen we dat opnieuw. Economische groei en sociale vooruitgang. Wij waren de eersten die het zeiden. Wij zijn het blijven zeggen. En we zullen het blijven doen. Wij willen onze welvaart veilig stellen. Groei creëren. Zodat we er allemaal op vooruit gaan. Sociale vooruitgang,voor iedereen. Uw grootmoeder. Uw kinderen. Uw buurman. Uw poetsvrouw. Uw schoonmoeder. Uzelf.

Onze eerste prioriteit is dan ook: meer jobs. Werkgelegenheid. Wat is er nog socialer dan daarvan de inzet te maken van het beleid?

56.600 jobs. Volgens de Nationale Bank creëren we door onze maatregelen 56.600 nieuwe jobs. Dit betekent 56.600 gezinnen extra die koopkracht krijgen,  die een perspectief krijgen, een toekomst! Daar zullen Kris en Pieter, tot in alle uithoeken van de wereld, elke dag voor vechten.

En ook: 56.600 gezinnen die zullen bijdragen aan onze sociale zekerheid. Die onze gezondheidszorg mee betaalbaar houden en onze pensioenen kunnen verzekeren.

Maar we moeten er ook voor zorgen dat die 56.600 jobs, dat dat goede jobs zijn. Werkbare jobs. Werk dat mensen kunnen volhouden tot hun pensioen. 

Wie werkt, zal daarvoor beter beloond worden. De taxshift zal er komen, met de eerste resultaten nog dit jaar. Om te zorgen voor minder loonlasten en dus meer jobs. Om te gaan voor een fiscaliteit die rechtvaardiger is dan vandaag. Wij hebben al die tijd gezegd dat het nodig was, en we hebben de anderen overtuigd!

*** 

Wij zijn het sociale gelaat in de regeringen. Wij hebben de socialisten niet nodig om sociaal te zijn. Wij weigeren resoluut mensen in de kou te laten staan. In moeilijke omstandigheden zorgen wij ervoor dat iedereen erop vooruit gaat:

·      

De mensen die werken houden netto meer over

·      

Zieken en mensen met een laag pensioen zien hun uitkering stijgen

·      

Jo bouwt in Vlaanderen een eigen sociale zekerheid uit. Want dat willen wij de Vlaming geven. Zekerheid dat hij op zijn oude dag de zorg krijgt die hij verdient.  De zekerheid dat hij zijn kinderen in goede handen kan achterlaten als hij gaat werken. De zekerheid dat hij wordt geholpen om de kosten van opgroeiende kinderen te betalen.

·      

Die zekerheid zal Joke ook geven aan al die landbouwers die nu geconfronteerd worden met uitdagingen zoals IHD.  Wij zullen hen niet in de steek gelaten

·      

22 jaar na de laatste CD&V minister op Onderwijs, Daniël Coens, zal Hilde het Onderwijs eindelijk teruggeven aan onze kinderen en onze leraars. Want wij worden niet warm van structuren, maar wel van het enthousiasme  waarmee duizenden leraars onze kinderen sterker maken. Dag na dag.

·      

En dankzij Bianca groeit in Brussel stilaan het besef dat veel, zo niet alles begint met gelijke kansen.

·      

Onze sociale roeping wordt Europees uitgedragen door Marianne Thyssen. Marianne, je hebt er de ervaring voor, je hebt er de visie voor, je hebt er de bevoegdheden voor: wees het sociale gelaat van Europa!

·      

Dat sociale gelaat heeft ook Koen in de federale regering getoond.  Op justitie laat hij zien wat rechtvaardigheid betekent: straffen wie gestraft moet worden, maar op een menselijke manier.  Geen hardvochtigheid. Niemand - ook niet wie zijn eigen situatie als uitzichtsloos ervaart, ook niet wie gestraft is - wordt aan zijn lot overgelaten. Want wie zo’n visie heeft, maakt van misdadigers – eenmaal hun straf uitgezeten – potentiële terroristen.

 

Wie in de zomer geen hout sprokkelt, heeft het in de winter koud.  Zo is er de voorbije vijftien jaar onvoldoende hout gesprokkeld voor onze pensioenen.

 

Tienduizend. Dat is het aantal mensen dat elke maand met pensioen gaat.

Tienduizend euro. Dat is de prijs die elke actieve burger elk jaar betaalt voor de huidige pensioenen.

 

De komende vier jaar gaan er 500.000 mensen met pensioen.  Elke maand komen er 10.000 gepensioneerden bij. 

En wie stopt met werken, geniet gemiddeld 21 jaar van dat pensioen, gelukkig maar.

Enkele jaren geleden kon de socialistische minister van pensioenen enkel beloven dat de pensioenen tot 2015 betaald zouden worden.  2015! Dat is het jaar waar we vandaag op klinken! Zo lukt het niet.

Wij trekken met de regering 9 miljard uit om de volgende vijf jaar de kosten van de pensioenuitgaven te kunnen dekken.

Als we niets doen, volgt het recht van de sterkste. Privatisering van de pensioenen. Privatisering van onze gezondheid. Onze keuze beste vrienden is duidelijk: tegen een dergelijk Vlaanderen zeggen wij neen. 

Ons Vlaanderen is een Vlaanderen dat goed moet zijn voor de sterken, en sterk moet zijn voor de zwakken. Een Vlaanderen waarin mensen die vooruit willen kansen krijgen. Een Vlaanderen waar mensen die het moeilijk hebben, niet achtergelaten worden. Wie zo een Vlaanderen wil, kan op ons rekenen. Wie een ander Vlaanderen wil, zal onze tegenstand ondervinden. Telkens opnieuw!

 

Beste vrienden en vriendinnen,

Kennedy zei: samen is er weinig dat we niet kunnen doen. In verdeeldheid is er weinig dat we wel kunnen doen.  En sommigen zaaien graag verdeeldheid:  De syndicaten tegen de werkgevers. De Vlamingen tegen de Walen. De moslims tegen de rest. De jongeren tegen de ouderen. Terwijl wij beseffen dat we pas echt vooruit zullen gaan, als we samen vooruit gaan.

En om samen vooruit te gaan, moeten we bruggen bouwen.  Een brug van vertrouwen. Zoals Kris Peeters dat deed met het sociaal overleg. Terwijl in de Wetstraat niemand er nog een sikkepit om gaf, heeft Kris ervoor gezorgd dat het sociaal overleg opnieuw resultaat oplevert. Gras groeit niet door eraan te trekken, maar door het te bemesten. En volgens tuiniers door er zachtjes tegen te praten.   Het sociaal overleg komt niet tot resultaten zonder dat we er in investeren.  Proficiat voor de weg die je volhardend bent gegaan, Kris.

Er samen op vooruitgaan. Er is hier nog iemand die daar rotsvast in gelooft. Hij nam dit jaar afscheid als Europees president. Ik las in een krant: ‘Herman Van Rompuy verhoudt zich tot de figuur van de Europese President, zoals Sean Connery zich verhoudt tot James Bond’. Wie had dat ooit gedacht, Herman? Dat jij vergeleken zou worden met James Bond.

Herman: in Europa ben jij bruggenbouwer geweest.  Meer nog, in de storm van de eurocrisis die we enkele jaren geleden hebben doorstaan, was jij het bruggenhoofd.  Dat vandaag de euro nog bestaat, zal jouw historische verdienste zijn. Herman, bedankt voor alles wat je in de nationale en internationale politiek voor de christendemocratie én voor al voor de mensen hebt betekend.

 

***

 

Beste mensen,

Bij de ingang daarnet stonden mensen van de vakbond.   Ik weet dat vraag bij een aantal onder jullie leeft: hoe gaan wij bij de volgende verkiezingen het maatschappelijk middenveld overtuigen om opnieuw voor CD&V te stemmen?

Ik reken erop dat het maatschappelijk middenveld over vijf jaar ingezien zal hebben dat wij het sociale gelaat van deze regering zijn. Dat we een sluipende privatisering van onze sociale zekerheid hebben voorkomen. Dat er extra jobs zijn gecreëerd en zo de toekomst van duizenden gezinnen werd verzekerd alsook de pensioenen werden veilig gesteld.

Maar ik reken er ook op dat zij zullen inzien dat er één partij is geweest die altijd en radicaal gegaan is voor overleg en dialoog, radicaal voor economische groei én sociale vooruitgang, radicaal voor meer goesting voor leerkrachten en de talenten van alle leerlingen.

Als het waait kan je klagen over de wind, wachten tot de wind draait of de zeilen bijzetten om vooruit te gaan.

Wel, ik reken erop dat het middenveld zal ingezien hebben dat de voorbije jaren er één partij is geweest die ervoor gezorgd heeft dat door de zeilen bij te zetten, we er allemaal samen op vooruit zijn gegaan!

 

Beste vrienden en vriendinnen,

Ik eindig waarmee ik begonnen ben. Ik weet dat onze samenleving veerkrachtig en solidair is. Dat verbondenheid en verdraagzaamheid ons vooruit zullen helpen. Dat we een mooie toekomst tegemoet gaan. En dat wij aan die toekomst samen zullen bouwen.

 

 

Volg Wouter

Facebook   Twitter LinkedIn Logo Youtube

Twitter