Aanvaardingstoespraak voorzittersverkiezingen

donderdag 3 maart

Dames en heren,

Vrienden en vriendinnen,

Nadat ik me gisteren heb geout als feminist, wil ik vandaag mijn romantische ziel blootleggen.  Als liefde zoveel jaar kan duren, dan moet het echt wel liefde zijn’, zong Herman Van Veen.

Zes jaar intussen. Zo lang mag ik me intussen jullie voorzitter noemen. In de Belgische politiek bijna een record.

Zes jaar waarin we samen een aantal stormen trotseerden. Waarin we mooie successen hebben geboekt.  Zes jaar waarin ik mijn beloften aan de leden heb gehouden.

Dat ik hier vandaag terug sta, en mijn belofte aan jullie mag vernieuwen, maakt me bijzonder trots.

In 2010 beloofde ik u het vertrouwen in onze partij te herstellen door een splitsing van BHV en een zesde staatshervorming. En door een bevestiging van ons marktleiderschap na de gemeenteraadsverkiezingen van 2012.

In 2013 beloofde ik u een sterk innestocongres waarbij we de bakens zouden uitzetten en de keuzes zouden maken voor ons verkiezingsprogramma van 2014.  Ik beloofde onze partij te positioneren als bruggenbouwers in plaats van gladiatoren.

Op een moment waarop anderen pleiten voor het sluiten van grenzen en het bouwen van muren met prikkeldraad, is deze positie van bruggenbouwer meer dan ooit actueel.

Telkens heb ik mijn beloften gehouden.

Vandaag beloof ik jullie dat ik de komende drie jaar werk zal maken van ons nieuwe WIJ-project.  Een vertaling van ons christendemocratische uitgangspunt: mensen zijn sociale wezens.  Mensen beseffen dat ze zelf sterker worden als ze kunnen rekenen op de ander. Niet  door terug te plooien op zichzelf.

Een ondernemer beseft dat zijn bedrijf pas sterker wordt als hij kan rekenen op gemotiveerde werknemers.  Ouders beseffen dat hun kinderen maar sterker worden dankij gemotiveerde leerkrachten.  Kinderen beseffen dat hun zorgbehoevende ouders voor een menswaardige oude dag moeten kunnen rekenen op gemotiveerde zorgkundigen en op hun naasten.

De Oostenrijkse filosoof Martin Ruber zegt: ‘er moet een jij zijn die mij tot ik maakt’.

Die WIJ is voor ons een duidelijke keuze om in te zetten op het sociaal kapitaal in de samenleving.

Wij zullen werk maken van die betrokken samenleving waar niet het wij/zijdenken geldt. Een samenleving die stimuleert wie vooruit wil en meetrekt wie het moeilijk heeft.  Maar ook duidelijk grenzen stelt voor diegenen die niet mee willen.

Die zorgt dat mensen gelijke kansen krijgen en het dan zelf moeten waarmaken. Die zorgt voor economische groei maar ook voor een billijke verdeling van de vruchten ervan, een duurzame samenleving ook die de toekomst voorbereidt.

Ik breng hier projecten aan waar we dit jaar aan zullen werken:

We starten nu zondag met ons ideologisch concert.  Een politieke partij die haar ideologie in een muziekaal kleedje steekt: een absoluut novum.  Het belooft een fantastisch moment te worden met een eigen WIJ-Hymne.Dirk De Caluwé is dirigent, Kobe van Herwegen onze gastheer en niemand minder dan Piet Goddaer is de muzikale gast.

Op woensdag 13 april starten we met de Herman Van Rompuylezing. Gastspreker  is Jeremy Rifkin.  Rifkin was adviseur van Barack Obama en Manuel Barroso en schreef een internationale bestsellerover de Derde Industriële Revolutie. Volgens Rifkin kunnen nieuwe evoluties een eindpunt betekenen voor ons oude economische model. En dit zal dan weer bepalend zijn voor onze Nieuwe WIJ.

Zo geeft Rifkin ook de ideale aftrap voor de lentedialogen die zullen uitmonden in ons Nieuwe WIJ-Congres in november dit jaar.

Hét WIJ-moment van vorig jaar was allicht de verkiezing van de nieuwe K3.  Op onze gezinsdag zullen we dus de nieuwe K3 uitnodigen. 

Over het nieuwe WIJ gesproken.

De komende drie jaar zullen in het teken staan van het ‘Nieuwe WIJ’:

Het Nieuwe WIJ in onze steden en gemeenten

De nieuwe rol die het middenveld hierin speelt

De deeleconomie die zal zorgen voor een nieuw evenwicht tussen staat, markt en middenveld

Een geëngageerd en actief pluralisme in plaats van passieve tolerantie.

Het congres is iets waar we als partij naartoe werken. Maar het is niet het enige punt op onze agenda.  Het kloppende hart van ons beleid ligt in dagelijkse politieke actie. In lokale besturen, parlementen of regeringen.

Tijdens mijn vorige legislatuur als voorzitter schreef ik een boek over het moedige midden. Laat ons vandaag van het moedige midden het offensieve midden maken.  We moeten niet bang zijn van onze eigen schaduw, maar resoluut durven zeggen waarvoor we staan. Ik geef u een paar voorbeelden:

Langer werken, ja, maar het moet doenbaar zijn voor de mensen

Economische groei, ja, maar iedereen moet daar dan de vruchten van kunnen plukken

Humane opvang van oorlogsslachtoffers, ja, maar met respect voor onze regels, waarden en normen

Euthanasie, ja, maar wel op een zorgvuldige en betrokken manier

Fusies, ja, maar op vrijwillige basis. Niemand voelt zijn gemeente beter aan dan wie erin leeft of haar bestuurt.

Kinderbijslag voor elk kind gelijk, ja, maar ook met toeslagen die mensen aanzetten tot participatie en de zwaksten ook sociaal ondersteunen

Sociale uitkeringen, ja, maar niemand mag verdwijnen in de marge van de maatschappij. Geef ons liever sociale investeringen, investeringen in mensen om hen te versterken.

Deze voorbeelden tonen aan waar ons midden ligt en waar het naartoe gaat. Het is een eigen weg, de weg van WIJ, waarin wij ons laten horen. Het is de weg van het offensieve midden.

Vrienden, vriendinnen, collega’s,

Bedankt voor het vertrouwen. Dat meen ik echt.

Bedankt, Leen, om me opnieuw deze kans te gunnen. Ik weet dat het voor jou geen evident vervolgverhaal wordt. Maar het is een keuze die ik niet had kunnen maken zonder jouw steun. Bedankt daarvoor.   

Bedankt om hier aanwezig te zijn vanavond. Laten WIJ er samen een beke op klinken!

Volg Wouter

Facebook   Twitter LinkedIn Logo Youtube

Twitter